امروز توانستم نمایش «حسن و دیو راه باریک پشت کوه»
را ببینم. اول باید بگویم که افشین هاشمی در جذب مخاطبش موفق بود و این را می شد از چهره مردم بعد از اتمام نمایش فهمید.

همانطور که ساسان هم به آن اشاره کرده است، این، نمایشی موزیکال بود که رگه هایی از طنز در آن دیده می شد. و انصافا باید گفت که افشین هاشمی در استفاده از " طنز " خوب عمل کرده بود.

اما نکته ای که برایم جالب بود، حرف های نمایش در پس " موزیک " و " طنز " نمایش بود و به گفته ی یکی از شخصیت های نمایش : « در زیر هر ورق ، ورقی وجود دارد . » و اگر دقیق به نمایش دقت کنی، متوجه حرف های نمایش می شوی.