قبل از هرچیز به ساسان بخاطر انتشار اولین گزارشش در زیگ زاگ تبریک میگم . تقریبا هیچ شکی ندارم که بزودی ساسان یکی از پرکارترین ( نه از نظر کمی ، بلکه کیفی ) نویسندگان این مجموعه خواهد شد .

همینطور با وجود ساسان ، حالا دیگه همه مطمئن هستیم که یک نویسنده توانا و خوشفکر اخبار سینما و تئاتر را رصد می کند ( که در جای خود بسیار مهم و باارزش است )

و اما درباره گزارش ...

به شخصه زاویه نگاه گزارش را خیلی پسندیدم .( بدون در نظر گرفتن اینکه چه کسی این گزارش را نوشته است ، پایینتر توضیح می دهم که چرا ) نویسنده به نکته جالبی اشاره می کند و آن استقبال کم سابقه تماشگران از نمایش آقای بیضایی است ( هر چه باشد ما در کشوری زندگی می کنیم که محصولات فرهنگی خریدار چندانی ندارد )

با این وجود گویی ساسان در روایت این موضوع ( فوکوس بر روی تماشگران نمایش ) دوچار نوعی دودلی می شود و سعی می کند در لابلای نوشته اش گریزی به جنبه های مختلف آثار بهرام بیضایی نیز بزند .

اینکه ساسان بخواهد با توجه به آشنایی اش با تئاتر ، بررسی همه جانبه ای بر آثار بهرام بیضایی داشته باشد البته چیز دور از ذهنی نیست ، اما به گمانم چنین رویکردی ، می تواند تا اندازه ای به فوکوس گزارش لطمه وارد کند .

شاید بهتر بود ساسان دقیقا خود نمایش را به عنوان فوکوس گزارش در نظر می گرفت . در آن صورت اشکالی هم نداشت اگر حرف زدن با نوید ( تماشگر اثر ) تا پاراگراف 8 یا 9 به تاخیر میافتاد ، ولی وقتی دقیقا می خواهیم درباره تماشگران نمایش حرف بزنیم ، بهتر بود نهایتا در پاراگراف 3 یا 4 به فوکوس می رسیدیم .

با توجه به شناختی که از ساسان دارم ، بیشتر دوست داشتم از زوایای دیگر این نمایش بدانم . همه می دانیم آثار آقای بیضایی همیشه با کلی حرف و حدیث همراه بوده و هست ....

به همین خاطر است که می گویم دوست داشتم از زبان ساسان حرف های بیشتری بشنوم .

ناگفته نماند که هنوز هم دیر نیست و می توانیم از ساسان انتظار داشته باشیم در یک گزارش دیگر به بررسی زوایای دیگر این اثر بپردازد .

یاسر عزیز، ممنون از لطفت و ممنون از اینکه نظرت را گفتی. نکته ای که درمورد فوکوس گزارش مطرح کردی حسابی ذهنم را به خودش مشغول کرد. همانطور که اشاره کردی برای من هم این سوال مطرح بود که چرا نمایش ها و دیگر آثار هنری و حتی آثار پژوهشی بیضایی می توانند طیف های گوناگونی از مخاطبان را جذب خود کنند. من برای خودم پاسخ هایی به این پرسش داشتم، اما این نظر من بود و می دانیم که گاهی دجار این اشتباه می شویم که نظر خود را به دیگران هم نسبت می دهیم. برای همین سعی کردم در تهییۀ این گزاش خودم را کنار بکشم و بگذارم دیگران حرف بزنند و من نتها نقش راوی و سامان دهنده را بازی کنم. در چنین شرایطی با دو مشکل مواجه شدم: اول اینکه بخش عمده ای از گفتگو ها با افراد پیش از دیدن نمایش بود (نکته ای که آزاده هم به آن اشا و به همین دلیل کمتر به خود نمایش پرداخته می شد. دیگر اینکه خیلی سعی کردم کسی را پیدا کنم که به عنوان "مخالف"بیضایی صحبت کند و نشد! البته این کمی هم طبیعی بود. چون درحال صحبت با کسانی بودم که برای دیدن نمایش بیضایی آمده بودند.