با سلام

نمیدونم آنچه را که می نویسم مورد پسند خوانندگان محترم هست یا نه اما امیدوارم قضاوت عادلانه ای نسبت به موضوع داشته باشند ،  چرا  برای رسیدن به هدفهای خاص دروغ باید باشه و در نهایت مردها مقصر اصلی باشند غافل از اینکه دخترها خودشون مقصر اصلی اند ودرواقع با توقعات بی جا وغیر متعراف نه تنها خود بلکه ممکنه باعث بروز مشکلات برای دیگران هم بشن بله واقعیت امر اینه که بنده هیچ گونه ارتباطی با دختر نداشتم تا اینکه در سن 29 سالگی تصمیم به ازدواج گرفتم هرچند شرایط کاملی هم نداشتم متاسفانه بدون اینکه بنده در جریان باشم یه خانم به من معرفی شد و فکر کنم خیلی از نظرات من قبلا به ایشان منتقل گردیده بود بنده پس از مشاوره های لازم مجاب با صحبت کردن با ایشان شدم بعد از مدتها صحبت به ایشان بنده گفتم من شاید ازدواج کنم ایشون به بنده گفت شما به من قول داده اید بدون اینکه قولی داده باشم اما من گفتم اگر قولی داده باشم تا آخر عمر پاش وای می ایستم و اصلا گذشته شما هم برام مهم نیست و این کارو کردم اما اون خانم به اصطلاح مذهبی که بنده را واردار به نماز خواندن می کرد هم دروغ گفت هم خیانت کرد وباعث شد بنده تا روزی که زنده ام نه تنها نتوانم ازدواج کنم بلکه دید بسیار منفی نسبت به خانمها پیدا کنم و همیشه این سوال تو ذهنم باشه که خانمهایی که حاضرند شرافت خود را به یک وسیله بی ارزش بفروشند شرافتی که از دید من قیمت آن بی نهایت است چطور می توانند مادران خوب وهمسران با ارزشی باشند؟ در ضمن من هرگز نمی تونم این فردو ببخشم .......