شاید این سئوال، مستقیما به این گزارش مربوط نباشد؛ اما از آنجا که موضوع مورد نظرم، در این گزارش هم از زبان یک کارشناس مطرح شده، بد ندیدم موضوع را در قالب پرسش هایی و در ذیل این گزارش، طرح کنم:

"...دکتر اقلیما، در این زمینه نیز می گوید: «در شرایطی که بیشتر پسران مخصوصاً زیر ۲۷ سال، رابطه جنسی را به طور کامل تجربه کرده اند، ..."

ظاهرا بخش بزرگی از اجتماع، به "آزادی جنسی مطلق" مردان اعتقاد دارند و معتقدند که مردها، از هیچ فرصتی برای ارضای غریزه جنسی شان، نمی گذرند. خصوصا که برخلاف خانم ها، از نظر فیزیکی هم محدودیتی ندارند و می توانند به راحتی و بدون دغدغه، بدنبال پاسخگویی به نیاز جنسی خود باشند.

خب، بارها و بارها چنین اظهار نظرهایی را از زبان زنان شنیده بودم. اما چیزی که برایم جالب بود اینکه اتفاقا کارشناسی که در این گزارش از او نقل قول شده، "مرد" است! جالبتر آنکه از بین کاربران مذکر مجله هم، کسی به این موضوع اشاره ای نکرد؛ گویی آنها هم این موضوع را تائید می کنند.

اما آیا واقعا اینچنین است؟ آیا تعداد مردانی که برای خود چنین آزادی جنسی ای را قائل هستند، آنقدر بالا هست که بتوان آنرا بصورت یک فرض عمومی مطرح کرد؟ در این میان جایگاه مردانی که به هر دلیل -مذهبی، اخلاقی، تربیتی، سنتی، یا هر دلیل دیگر- به نداشتن رابطه جنسی قبل و خارج از ازدواج پایبندند، کجاست؟ آیا واقعا این گروه، به چنان اقلیت کوچکی تبدیل شده اند که می توانند -تقریبا و عملا- نادیده انگاشته شوند؟

شما در این مورد چه فکر می کنید؟ نظر شما چیست؟ بد نیست شما دوستان (هم خانم ها و هم آقایان)، در این بحث شرکت کرده و نظر خود را بنویسید :)

احتمالا من نباید جواب این سوال را بدهم و پسرها باید بیشتر در این بحث شرکت کنند؛ اما لازم دیدم که توضیحی راجع به صحبت دکتر اقلیما بدهم. به گفته ایشان بیش از 90درصد پسران زیر 27 تجربه ارتباط کامل را دارند و 10 درصد باقی مانده به دلیل نداشتن امکانات و شرایط لازم این تجربه را ندارند و درصد کوچکی هم به دلایل اخلاقی.

مسلما این درصدها تایید شده و رسمی نیست؛ اما با توجه به این که اعلام می شود ارزش های اخلاقی به شدت تنزل کرده(به خصوص در بین نسل جدید)، شاید بتوان این نظر را به نوعی به افزایش روابط ارتباط داد و ازش نتیجه گیری کرد.

البته یک نکته دیگر را هم یادآوری می کنم. این اظهارنظر به معنای ارزش گذاری نیست. این کارشناس این نوع روابط به دلیل نیازهای فردی می دانست اما معتقد بود که به دلیل تفکرات سنتی موجود، دختران در این بین متضرر می شوند.در حالی که این نیاز در هر دو وجود دارد.

کامبیز عزیز، دکتر اقلیما در جایی اشاره کرده که این پسرها در این جامعه بوده و با دختران همین جامعه نیز ارتباط دارند.............پس خیلی هم به جامعه مردان حمله نشده است.

ای کاش دوستان به جای این که فکر کنند شرکت در این بحث ها موجب بدگمانی به آنها خواهد شد(مثل یکی از دوستان مذهبی که می گفت:نظر دادن در این بحث ها، برای آدم سوءسابقه ایجاد می کند)، حضور پررنگی داشته باشند.(نترسید این یک بحث جامعه شناسی است).

بهناز جان

ممنون از اینکه بحث رو شروع کردی.

ببین، همونطور که اشاره کردی، اینجا اصلا بحث ارزش گذاری یا قضاوت و از این قبیل نیست. منظور من هم اصلا این نبود که نظر دکتر اقلیما، "حمله ای به مردان" هست. سئوال من فقط اینه که حالا که چنین تصوری از مردها وجود داره، این تصور تا چه حد با واقعیت منطبقه؟ آیا واقعا اینقدر عمومی هست یا نه؟ :)

من هم مثل بهناز، از همه دوستان دعوت می کنم بیان و نظرشون رو بگن :)

در جامعۀ ما به دليل ريشه‌هاي مذهبي-سنتي حرف زدن راحت و بي دغدغه راجع به اين مسائل ممكن نيست. جامعه بسته است، منظورم از بسته بودن اين است كه آدم‌ها دوست ندارند نظرشان را عمومي بازگو كنند. حالا چه به خاطر مسائل اخلاقي خودشان معذب هستند يا به طور كلي اينجور بحث‌ها را قبيح مي‌دانند يا فقط به خاطر حفظ آبرو و سوءبرداشت‌هاي ديگران (جامعه) ساكت مي‌مانند. پس در يك همچين جامعه‌اي هيچوقت نمي‌توان آمار درستي در اين رابطه استخراج كرد.

من با اين قسمت كه "بخش بزرگي از اجتماع، به آزادی جنسی مطلق مردان اعتقاد دارند و معتقدند که مردها، از هیچ فرصتی برای ارضای غریزه جنسی شان، نمی گذرند." موافق نيستم. به عبارت ديگر من با نظر دكتر اقليما موافقم كه بيشتر ( و نه همۀ‌ ) پسران مخصوصاً زیر ۲۷ سال، رابطه جنسی را به طور کامل تجربه کرده اند. و اين را از روي جامعۀ آماري كوچك و شايد غير استاندارد دوروبر خودم، ديده‌ها و شنيده‌هايم، مي‌گويم. يكي از دلايل مهم هم همان محدوديت فيزيكي است كه در مردان وجود ندارد و نگراني و مشكلي در آينده ايجاد نمي‌كند و بر ديگران هم آشكار نخواهد شد. اما اينكه اكثر مردان در اجتماع ، بصورت كاملاً آزاد و بي‌بند و بار از هر فرصتي براي ارضاي غريز‌ۀ جنسي خود استفاده مي‌كنند را هم نمي‌پذيرم- هرچند همچين افرادي نيز در همۀ جوامع حضور دارند- خيلي از مردان اين اجتماع كه قبل از ازدواج هم ارتباط جنسي دارند، باز به يك چيزهايي متعهدند و براي خودشان يكسري اصول را رعايت مي‌كنند. ممكن است اين اصول خيلي شخصي باشد و با ارزشهاي جامعه منطبق نباشد اما به هرحال خط قرمزهايي هميشه برايشان وجود دارد.

اما وقتي از سوي ارگان‌هاي قانوني يك جامعه اعلام مي‌شود كه بايد به فكر ارضاي جنسي يك نوجوان(پسر) 16 ساله بود و مثلاً از صيغه استفاده كرد درصورتي كه درمقابل همچين راهي براي دختران وجود ندارد، آيا اين ديد كلي از بالا را روي جامعه نمي‌بينيم كه مردان مي‌توانند به راحتي قبل از 27 سالگي تجربه كامل جنسي داشته باشند؟ اين پذيرا بودن اجتماع و كم دردسرتر بودن ماجرا براي آنها يك واقعيت است.

در جواب سوال‌هاي بالا نظر من اينست كه: "مرداني كه به هر دليلي به نداشتن رابطه جنسی قبل و خارج از ازدواج پایبندند" وجود دارند اما بله، در اقليت قرار مي‌گيرند (نه به اين منظور كه ناديده گرفته شوند). يعني به مرور در اقليت قرار گرفته اند و مي‌بينيم كه در طي سال‌هاي اخير از آن اكثريت دختراني كه قبل از ازدواج تجربه‌هاي جنسي نداشتند نيز كاسته شده است.

درست است كه منظور اين بحث آمارگيري و راي‌گيري نيست اما به عنوان مثال مي‌گويم كه اگر امكان آمارگيري آزاد و ناشناس از كاربران (زن و مرد) همين مجلۀ در رابطه با سن و ارتباط جنسي‌شان فراهم بود شايد يك پاسخ قابل توجه و معتبرتري مي‌گرفتيم. هرچند من شخصاً يك سري از مسائل را آنقدر خصوصي مي‌دانم كه شايد خودم هم مايل به پاسخ دادنشان نباشم. :)

خب، ممنون که این قدر مفصل و کامل جواب دادی. امیدوارم بقیه دوستان هم وارد بحث بشن :)

من فکر می کردم فقط دختران حاضر نیستند در این بحث شرکت کنند؛ اما پسرها هم که منفعل عمل کردند!؟

فکر می کنم خیلی از ارزش های اخلاقی بین جماعتی(ببخشید نمی تونم بگم بزرگ یا کوچک. به دلیل آن که اطلاع دقیقی ندارم)، از بین رفته که محدودیتی از نظر جنس و تاهل و تجرد ندارد.

با توجه به آن که مردها همیشه آزادی بیشتری داشته اند و از طرفی حس تنوع طلبی بیشتری نیز دارند، شاید بتوان گفت این گونه رفتارهای بی قید را در مردان بیش از دختران می توان دید.

من زمانی با گروهی از پسران مصاحبه کردم که داشتن روابط آن هم از نظر تعداد برایشان و در گروهشان ارزش بود و اگر در یک رابطه به اصطلاح دوستی، در ساعات اولیه آشنایی نمی توانستند رابطه ای جنسی برقرار کنند، با این توجیه که "در جمع دوستان به بی عرضگی متهم می شویم"، دوستی شان را به هم می زدند.

از سوی دیگر، در دختران مساله عواطف و وابستگی نیز مطرح است. دختران بسیار زود دل می بازند و شاید این یکی از دلایلی باشد که نسبت به پسران کمتر به"داشتن آزادی جنسی" متهم هستند.

در واقع یک دختر شاید دیرتر و پس از آن که اعتماد کرد(شاید با شنیدن نغمه های عاشقانه و حرف هایی که در ظاهر بوی صداقت می دهد)، وارد رابطه جنسی (در هر سطحی)، شود؛ اما این رابطه برای او یک علاقه بیشتر و یک تعهد را به همراه دارد، چیزی که براساس نظر بسیاری از روانشناسان در ذهن مردانه چندان جایگاهی ندارد.

و نکته آخر این که نیاز و غریزه جنسی در مردان از سوی جامعه کاملا پذیرفته شده و ارضای آن نیز طبیعی است؛ اما این نیاز برای یک دختر در جامعه تعریف نشده، مگر پس از ازدواج.

به نظر من ، بزرگترین مشکل اینه که رابطه ی جنسی ( در هر دو جنس ) یه تابو حساب میشه ! به زور تو فرهنگمون رفته که اینکار و رابطه اشکال داره ! انقدر تو گوشمون خوندن که حتی رابطه ی جنسی " بعد از ازدواج " هم چندان به آسانی و سهلی ، قابل پذیرفته شدن نیست .

رابطه ی جنسی و میل به آن ، از نظر فیزیولوژیک کاملا طبیعی و غیر قابل اجتنابه .

اما در مورد بحث شما ، به نظرم اینکه " نداشتن رابطه ی س ک س قبل از ازدواج رو پایبندی به " اخلاقیات " حساب کنیم . رابطه ی جنسی ، مثل نفس کشیدن ، آب خوردن ، غذا خوردن ، خوابیدن و بیدار شدن ، یه مکانیسمه فیزیولوژیک داره : در مغز ، مرکز تشنگی وجود داره ، هر وقت آب بدن کم میشه ، مرکز تشنگی فرمان میده و با حس تشنگی به سراغ آب می رویم . خوابیدن ، بیدار شدن ، گرسنگی و همه ی فعالیت های فیزیولوِژیکه بدن به همین رواله . حالا فرض کنید مرکز تشنگی فرمان یک رفتار فیزیولوژیک رو صادر کنه و " فرهنگ " در " تقابل " با برنامه ریزی بدن بگه : نه ! زشته ! نرو ! آب بخور !!!! . یا از طرف دیگه ، فرهنگ بر خلاف دستور فیزیولوژیک مغز که میگه : سیراب شدی ، سیر شدی ، خوابت کافی است ، بیدار شو بگوید : نه بیشتر بخور ، بیشتر بنوش ، بیشتر بخواب .... هر دو نقض فرآیند فیزیولوژیک بدن است .

داشتن رابطه ی جنسی ، میل و احساسش نیز کاملا فیزیولوژیکه ! حالا اینکه بگیم : نه من اگر به فرمان مغزم ، پشت کنم ، پایبند به اخلاقیات هستم یا برعکس ، انقدر افراط کنم که از آن طرف بیوفتم هر دو اشتباه است .

به نظرم زن و مرد ، دختر و پسر هم ندارد . در مورد پسرها بحث شد ولی من از اینکه دخترها همیشه سعی بر " مظلوم نمایی " دارند نیز کلی حرص می خورم .

تمایل دارم ، در برنامه ی رادیویی  هفته ی آینده ، که موضوعش بلوغ خواهد بود ، این نخستین دغدغه ی بالغانه ( که الان اینجا بحثش هست ) رو میزگرد کنیم .( یعنی همین بحث رو از حالت نوشتاری رادیویی کنیم ) از تمامی علاقمندان دعوت میشود که سریعا با من یا فرن  تماس بگیرن که قراره ملاقاته حضوری رو بزاریم . ( نقدا نیما و بهناز به عنوان اولین شکار دعوتن !! زورکیه ! )

بچه ها سریعا کاندید شوید !

ماهامای عزیز

ممنون از حضورت در این بحث. ببین، بحث طرفداری و اینها نیست. اگر دقت کنی، من نه این موضوع رو رد کردم و نه قبول. فقط به بحث گذاشتم.

اما حالا که خودت به رعایت "انصاف" اشاره کردی، ازت سئوال می کنم که آیا اینطور جنرال حرف زذن و طرح ادعایی به این بزرگی (مختص همه مردان)، واقعا منصفانه است؟ یادت باشه وقتی در مورد چیزی ادعای "همه گیر" بودن می کنیم، معناش اینه که هیچ - یا تقریبا هیچ - استثنایی وجود نداره. آیا در مورد این موضوع خاص هم همینطوره؟ آیا هنوز فکر می کنی که این ادعای "همه مردان"، واقعا درست و منصفانه است؟ اگر بله؛ میشه دلایل اون رو هم بنویسی؟ خیلی خوب میشه که این بحث، زنده و فعال باقی بمونه :)

یعنی شما میگید غیر از اینه؟ کمی واقع بین باشید.

من هر مردی رو دیدم حتی متاهل ها هم این طور بودند.شاید دوره سنیشون فرق کنه.یکی تو 40سالگی یکی تو 20سالگی؛ اما در کل دو رو غنیمت می دونند اونم همیشه 

مسئله این نیست که چند درصد مردها از آزادی بیشترشون در روابط جنسی استفاده می کنند یا زن ها باید در مقابل چه کاری کنند...مسئله خصوصی آدم ها هم به خودشون مربوطه.

ولی توی ایران "جامعه" درمورد آزادی در روابط جنسی درمورد مردها و زن ها جورهای مختلفی قضاوت می کنه...این رو که قبول دارین؟...کدوم پدری رو سراغ دارین که پسرش رو به دلیل رابطۀ جنسی سر بریده باشه؟ ولی من دخترای زیادی رو سراغ دارم که برادر با پدرشون به همین دلیل سرشون رو بریدن! 

ماهامای عزیز، منظورت از ژست روشنفکری را چندان متوجه نشدم و به خودم هم نمی گیرم.

اما معتقدم در مورد مسایل اجتماعی، هیچ وقت و هیچ کس نمی تونه یک نظر کلی و جامع بده. مسایل اجتماعی بسیار گسترده هستند و در وقوع هرکدامشان دلایل زیادی وجود داره. بررسی هر کدام از این مسایل نیاز به موشکافی این دلایل داره.

من نظری در مورد ثبت رکورد دختران و خوبی و بدی اون ندارم. چون به نظرم اون هم یک مساله اجتماعی است که تنها دلیلش رقابت با جامعه پسران نیست. شاید یک بخش اون اعتراض باشه به خودشون یا خانواده هاشون و جامعه. من نمی دونم. چون تحقیق کاملی نکردم فقط با تعدادی از این افراد صحبت کردم و همین طور با پسرانی که رکورد ثبت می کنند.

کار هیچ کدوم را تایید یا رد نمی کنم. اما معتقدم که این افراد اگر با آگاهی و بینش دوستان خودشون را انتخاب کنند می تونند رکود مثبت هم بزنند و از دوستی هاشون لذت هم ببرند. دوستی هایی که پایه و اساس داره و بر مبنای درستی قرار گرفته. اون وقت شاید شاهد افسردگی های بعد از قطع ارتباطات و یا خودکشی و حتی حس انتقام گیری نباشیم.

در اون شرایط اتفاقات خیلی بهتری می افته.