بعداز ظهر شانزدهم خردادماه، یک اتفاق غیر منتظره، شوک بزرگی به جامعه ورزش ایران وارد كرد. در آن روزها که به خاطر تعطیلات رسمی و چاپ نشدن روزنامه ها، ورزش و حواشی آن از تب و تاب کمتری برخوردار بود، همه منتظر شنبه (هجدهم خرداد) و بازی حساس تیم فوتبال ایران در برابر امارات و همچنین شروع رقابت های «یورو ۲۰۰۸» بودند، اما اتفاق مهم پنج شنبه در کرمانشاه رخ داد.

بیست و هشتمین دوره رقابت های کشتی آزاد «جام تختی»، شانزدهم و هفدهم خردادماه در کرمانشاه برگزار می شد، چند هزار نفری که به سالن امام خمینی کرمانشاه آمده بودند تا رقابت های سه وزن اول این تورنمنت را از نزدیک تماشا کنند، برای شروع مسابقات وزن ۹۶ کیلو گرم لحظه شماری می کردند.

«علیرضا حیدری»، دارنده شش مدال جهان و المپیک و سرمربی سابق تیم ملی کشتی آزاد، قصد داشت پس از نزدیک به دو سال، دوباره به عضویت تیم ملی در بیاید و در المپیک پکن کشتی بگیرد. او برای رسیدن به دوبنده تیم ملی، ابتدا باید دراین رقابت ها خودی نشان می داد.

طرفداران کشتی منتظر بودند تا ببینند حیدری ۳۲ ساله در رویارویی با حریفان جوان خود چه می کند و آیا از آمادگی لازم برای حضور در المپیک برخوردار است؟ حیدری در دور اول با قرعه استراحت روبه روشد و در دور دوم، «جعفر دلیری» را پیش روی خود دید. دلیری موفق شده بود در دور اول «سعید ابراهیمی»، نایب قهرمان جهان را شکست دهد و به نظر می رسید مصاف با دلیری می تواند محک خوبی برای حیدری باتجربه باشد.

حیدری شروع مقتدرانه ای داشت و در وقت اول به راحتی و با نتیجه چهار بر صفر حریف خود را شکست داد. در حالی که همه منتظر شروع وقت دوم مسابقه بودند با صحنه ای روبه رو شدند که به هیچ وجه انتظارش را نمی کشیدند: علیرضا حیدری چهارگوشه تشک را بوسید و از دنیای قهرمانی کشتی خداحافظی کرد.

هیچ کس انتظار انجام این کار را از سوی سرمربی سابق تیم ملی نداشت. حیدری در حالی که به شدت اشک می‌ریخت بر روی دوش کشتی ‌گیران و هوادارانش دور افتخار زد و از سوی تماشاچیان حاضر در سالن به شدت مورد تشویق قرار گرفت. مربیان و کشتی‌گیران حاضر نیز در حالی که اشک می‌ریختند حیدری را بدرقه کردند. او در آن روز درباره تصمیم خود چندان توضیح نداد، ولی عنوان کرد که همچنان می توانسته کشتی بگیرد: «هنوز هم می‌توانستم کشتی بگیرم اما؛ صلاح دیدم که خداحافظی کنم و برای کشتی ایران در المپیک آرزوی موفقیت می‌کنم. هیچ مشکل بدنی نداشتم ولی به هرحال مسائلی بوجود آمد که برای همیشه با دنیای دایره طلایی وداع کردم.»

رویای تختی شدن

در تاریخ کشتی ایران از نظر کسب مدال جهانی و المپیک، غلامرضا تختی با کسب هفت مدال در صدر قرار دارد و پس از او «عبدالله موحد» و «علیرضا حیدری» با شش مدال در رده دوم قراد دارند.

در سال ۲۰۰۶ و در مسابقات جهانی چین، حیدری در آستانه کسب مدال هفتم خود و رسیدن به رکورد تختی قرارداشت، اما در شرایطی که در دیدار رده بندی تا واپسین لحظات از حریف اهل بلاروس خود، «روسلان شیخ اف»، پیش بود ظرف دو ثانیه پیروزی را با شکست عوض کرد و مدال برنز آن مسابقات را از دست داد.

با این حال، حیدری پس از دوری طولانی مدتش از میدان های ورزشی، امیدوار بود در المپیک پکن مدال بگیرد و به پر مدال ترین کشتی گیر تاریخ کشتی ایران تبدیل شود، اما کناره گیری غیر منتظره اش موجب شد تا به مدال هفتم خود نرسد. در میان شش مدال جهانی و المپیکی حیدری (یک طلا، سه نقره و دو برنز) مدال برنز المپیک آتن نیز مشاهده می شود.

استعفا از مربی گری

آخرین حضور علیرضا حیدری در مسابقات رسمی به آذرماه ۸۵ بر می گردد. کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد ایران موفق شد در بازی های آسیایی دوحه طلا بگیرد، کاری که در بازی های آسیایی ۲۰۰۲ و ۱۹۹۸ هم انجام داده بود.  پس از آن بود که حیدری به جای این که برای تیم ملی کشتی بگیرد هدایت این تیم را بر عهده گرفت.



تیم ملی کشتی آزاد با سرمربی گری حیدری نتایج قابل قبولی در مسابقات جهانی  باکو در سال ۲۰۰۷ نگرفت و پس از آن بود که حیدری از سمت خود استعفا داد. در آن برهه خیلی ها می گفتند او قصد کشتی گرفتن در المپیک را دارد و به همین دلیل از مربیگری کناره گیری کرده است.

حیدری در زمانی هم که سرمربی تیم بود به طور جدی با سنگین وزنان حاضر در اردو تمرین می کرد و چند هفته پس از کنار گذاشتن مربیگری اعلام کرد که قصد دارد در المپیک کشتی بگیرد و تمریناتش را به طور جدی در زادگاهش کرج پیگیری کرد. با این حال مربیان تیم ملی خیلی دیر اورا به اردوی تیم ملی دعوت کردند و تا اردیبهشت ماه خبری از حیدری در جمع ملی پوشان نشد.

حیدری برای اینکه به دوبنده وزن ۹۶ کیلوگرم برسد رقیبان صاحب عنوانی چون «سعید ابراهیمی» (نایب قهرمان جهان) و «امیرعباس مرادی گنجی» داشت وبه همین دلیل عنوان کرد برای این که حق این دو کشتی گیر ضایع نشود ابتدا در مسابقات انتخابی شرکت می کند. او قصد داشت برای اینکه از میزان آمادگی خود هم به درستی باخبر شود در چند تورنمنت معتبر بین المللی شرکت کند.

او اواخر اردیبهشت در جام «علی اف» روسیه شرکت کرد و در اولین مبارزه اش در برابر «ابراهیم سعیدوف» روس قرار گرفت، اما در حین مسابقه از ناحیه کتف مصدوم شد و  وی را از ادامه مبارزه منع کرد تا حیدری موفق نشود پس از دوری ۱۵ ماهه اش مسابقات کشتی خود را محک بزند و بازگشت این کشتی گیر صاحب عنوان به دنیای کشتی به «جام تختی» موکول شد.

حیدری اگر در جام تختی قهرمان می شد از شانس بسیار زیادی برای حضور در المپیک برخوردار می شد و با توجه به انگیزه ای که حیدری برای حضور مجدد در تیم ملی داشت هیچ کس انتظار نداشت تا او به آن شکل غیر منتظره با کشتی وداع کند. از طرفی حیدری در همان یک تایم مبارزه اش با دلیری نشان داد به طور کامل آماده است و به همین دلیل برای همگان این سوال پیش آمد به چه علت حیدری با آن میزان آمادگی و انگیزه، قید کشتی گرفتن را زد؟

ناملایمت های بسیاری را متحمل شدم

علیرضا حیدری چند روز بعد در مصاحبه کوتاهی با سایت خبری برنا، ناملایمت ها را دلیل کناره گیری عنوان کرد: «مصدومیت کتفم آن قدر شدید بود که پزشک معالجم حضور درمسابقات را برایم قدغن کرد؛ اما به حرف پزشکان توجهی نکرده و درجام تختی به میدان رفتم تا جواب برخی از شیطنت ها را بدهم. طی چند ماه اخیر ناملایمت های بسیاری را متحمل شدم. با این حال در مبارزه با دلیری کوبنده ظاهر شدم تا ثابت کنم که هنوز هم خوب هستم و در شرایط آمادگی مناسب، روی دلم پا گذاشته و قید حضور در المپیک را زده ام. خوشحالم که با صرف نظر از خلق یک رکورد بزرگ، بستر را برای حضور جوانان فراهم کردم. شاید به زودی باز هم به کشتی برگردم اما نه با دوبنده.»

در حالی که حیدری درباره ناملایمت ها توضیح بیشتری نداده، «مهدی رستم پور»، کارشناس کشتی در این باره می گوید: «حیدری از دست مسوولان فدراسیون و مربیان تیم ملی دل آزرده خاطر بود. آن ها به حیدری بی توجه بودند،‌ خیلی دیر او را به اردو دعوت کردند و به مسابقات معتبری هم اعزامش نکردند و همین بی توجهی ها باعث شد تا او این تصمیم شوک آور را بگیرد.»

رستم پور معتقد است احتمال ندارد حیدری از تصمیم خود بازگردد، اما «هادی عامل»، یکی دیگر از کارشناس های کشتی ایران، نظر دیگری دارد: «حیدری در یک شرایط احساسی تصمیم گرفت و اگر مسوولان بخواهند می توانند او را منصرف کنند. به نظر من همچنان احتمال حضور حیدری در المپیک وجود دارد.»
 
واکنش مسوولان

پس از کناره گیری حیدری بسیاری از قهرمانان سابق کشتی ایران از جمله «محمد حسن محبی»، «امیر توکلیان»، «رضا سوخته سرایی» به تمجید از حیدری پرداختند و از وداع او ابراز تاسف کردند.

همچنین «محمود معزی پور»، سرمربی تیم ملی عنوان کرد از این تصمیم حیدری شوکه شده است. «محمدعلی صنعتکاران»، مدیر تیم های ملی کشتی نیز در این باره گفت: «خداحافظی علیرضا حیدری برای هیچ کس مفهومی نداشت و بسیار غیرمنتظره بود.»

به هرترتیب  اسامی کشتی گیران برای حضور در المپیک، دوشنبه بیستم خرداد اعلام شد و در میان ۹۶ کیلویی ها نام حیدری دیده نمی شود و به نظر می رسد بازگشتی در کار نخواهد بود. هرچند که نباید فراموش شود که تا المپیک نزدیک به سه ماه مانده و به همین علت،‌ «عامل»، به پادرمیانی مسوولان و بازگشت حیدری  کمی خوش بین است.

آیا اگر حیدری به المپیک می رفت برای کسب مدال و رسیدن به رکورد تختی شانس داشت؟ هادی عامل در این باره می گوید: «حیدری بدون شانس نبود. اگر قرعه خوب یا متوسطی می آورد با توجه به تجربه اش مدال می گرفت.» به هرترتیب وداع حیدری باعث شد تا غلامرضا تختی همچنان  دست نیافتنی باشد.